Funkcjonował on z przerwami (w latach 1928–1939 Garnizonowa Izba Chorych, szpital garnizonowy w Toruniu utworzył filię w Grudziądzu, nie w Bydgoszczy) do 1948 r., kiedy reaktywowano Szpital Garnizonowy w Toruniu, obejmujący jurysdykcją również żołnierzy garnizonu bydgoskiego. Brak szpitala garnizonowego w Bydgoszczy w okresie powojennym zrekompensowano poprzez utworzenie 15 marca 1948 r. Okręgowej Przychodni Lekarskiej Pomorskiego Okręgu Wojskowego, która początkowo mieściła się przy ul. Gdańskiej, następnie przy ul. Dwernickiego, by w 1963 r. przenieść się na ul. Powstańców Warszawy 5Encyklopedia Bydgoszczy, t. 5. Medycyna. praca zbiorowa pod red. Włodzimierza Jastrzębskiego. Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy. Bydgoszcz 2011. , s. 135.. Od początku zakładano, że Przychodnia POW będzie wchodzić w skład przyszłego szpitala. Za jego budową przemawiały: duża liczba wojskowych w Bydgoszczy (siedziba Pomorskiego Okręgu Wojskowego), znaczna odległość od szpitali wojskowych w Toruniu i Grudziądzu, które zajmowały wysłużone XIX-wieczne budynki, duże skupisko emerytów wojskowych.