siarkowego lub fosforowego), by zneutralizować jony enolanowe oraz panujące środowisko zasadowe, i powstaje końcowy β-ketoester. 660px|Mechanizm kondensacji Claisena animacja
Mieszana kondensacja Claisena Mieszaną kondensację Claisena można prowadzić pomiędzy dwoma różnymi estrami lub między estrem a innym związkiem karbonylowym (ketonem bądź aldehydem).
Podczas kondensacji dwóch różnych estrów otrzymuje się mieszane produkty β-ketoestrowe. Wydajność reakcji jest wyższa, jeśli jeden reagujący ester nie ma dwóch α-protonów (np. benzoesan etylu i mrówczan etylu). W takim przypadku powstają tylko dwa produkty reakcji, a nie aż cztery różne β-ketoestry.
Prowadząc kondensację między estrem a ketonem, to właśnie ten drugi jest donorem nukleofilowym (jeśli tylko ma dwa α-protony). Dzieje się tak dlatego, że estry charakteryzują się słabszymi właściwościami kwasowymi, zatem trudniej oddają protony. Proces odłączenia protonów od estru wymaga większej energii, więc preferowana jest addycja ketonu do estru. Efektem końcowym reakcji jest β-diketon lub β-oksoaldehyd.