Osłaniał go sam dowódca Dywizji „Totenkopf”, SS-Gruppenführer Theodor Eicke, który przekonał Reichsführera-SS Heinricha Himmlera, że zbrodnię usprawiedliwiało rzekome stosowanie przez Brytyjczyków zabronionej amunicji dum-dum (podobną linię obrony przyjął Knöchlein podczas swojego powojennego procesu).
Ostatecznie Fritz Knöchlein został aresztowany w 1947 roku. Od sierpnia do października 1948 toczył się jego proces przed brytyjskim Trybunałem Wojskowym w Altonie koło Hamburga. Kluczowe dla jego identyfikacji jako sprawcy masakry w Le Paradis okazały się zeznania obu ocalałych żołnierzy „Royal Norfolk”. 25 października 1948 Knöchlein został uznany winnym i skazany na śmierć przez powieszenie. Wyrok wykonano 28 stycznia 1949 w Hamburgu. Knöchlein był jedynym żołnierzem Dywizji „Totenkopf” osądzonym za wymordowanie jeńców w Le Paradis.
Pamięć Dzień lub dwa po zakończeniu masakry Niemcy polecili miejscowej ludności pogrzebać zwłoki jeńców w miejscu, gdzie zostali zamordowani. W 1942 wszystkie ciała ekshumowano i przeniesiono na przykościelny cmentarz w Le Paradis.