7 lutego 1962 w jego domu eksplodowała bomba podłożona przez OAS. Pozner doznał ciężkich obrażeń. W 1965 ukazała się wspomnieniowa książka o działalności w Hiszpanii: Espagne – premier amour (Hiszpania – pierwsza miłość); w 1967 Mille et Un Jours (Tysiąc dni), książka będąca odbiciem długiej podróży po ZSRR. W 1972 ponownie książka wspomnieniowa – Vladimir Pozner se souvient (Vladimir Pozner pamięta), w której opowiada o swoich przyjaciołach (opisany jest Izaak Babel, Bertold Brecht, Boris Pasternak, Marc Chagall, Fernand Léger, J. Robert Oppenheimer, Luis Buñuel, Charlie Chaplin, Pablo Picasso, Dashiell Hammett i in.).

W 1974 ukazała się jego powieść zaliczana do science fiction: Mal de lune (wydanie polskie: Księżycowa nostalgia, KiW 1977). W 1980 współpracował z Jeanem Aurenche przy scenariuszu filmu z Isabelle Huppert La Dame aux camélias. W latach 80. XX wieku, mając ponad 80 lat, wydał: Les Brumes de San Francisco, Le Fond des ormes i Cuisine bourgeoise. Ostatnia jego książka, wydana już pośmiertnie – w 2001, nosiła tytuł Souvenirs sur Aragon et Elsa.

Zmarł 19 lutego 1992 w Paryżu.