Cała szóstka operowała w pobliżu wschodniego wybrzeża USA i na Karaibach do momentu włączenia się Stanów Zjednoczonych do I wojny światowej w kwietniu 1917 roku. Wówczas wszystkie zostały wysłane do Queenstown w Irlandii, gdzie pełniły rolę eskortowców. Uczestniczyły w akcjach ratunkowych, podnosząc z morza załogi i pasażerów jednostek pływających zatopionych przez U-Booty. Stoczyły także kilka pojedynków z wrogimi okrętami podwodnymi. „Jacob Jones” został storpedowany i zatopiony przez U-53 w grudniu 1917 roku. Pozostałe pięć jednostek wróciło do Stanów Zjednoczonych na przełomie 1918 i 1919 roku. Zostały wycofane ze służby do czerwca 1922 roku. Cztery jednostki (bez „Wadswortha”) zostały wcielone do United States Coast Guard, by pomagać wprowadzać w życie prohibicję (pływały w ramach patroli rumowych). Okręty zostały zwrócone US Navy pomiędzy 1934 a 1936 rokiem, a następnie sprzedane na złom w roku 1936.