Epilog książki, pominięty w polskim wydaniu, ma formę listu geologa wyprawy Jurkowskiego do Bykowa, opisującego dalsze podboje planety.

Tło literackie Powieść była dla braci Strugackich formą sprzeciwu wobec stanu literatury fantastycznej i fantastyczno-naukowej w Związku Radzieckim w latach czterdziestych i pięćdziesiątych. Krytykowano wówczas gatunki fantastyczne nieoparte na racjonalnej koncepcji rzeczywistości. W latach czterdziestych funkcjonowała w fantastyce „teoria granicy”, postulująca pisanie wyłącznie o wynalazkach, mogących wejść w życie w ciągu najbliższych 15 lat. Prowadziło to do schematycznych utworów, których głównym tematem był nowy wynalazek lub technologia, a nie przyszłość i związane z nią marzenia. Boris Strugacki jako przykład literatury, od której wraz z Arkadijem chcieli się zdystansować, podaje opowiadanie fantastyczno-naukowe o nieścierających się podeszwach, prawdopodobnie „Волшебные ботинки” (Wolszebnyje botinki) .

Czyniąc tematem powieści wyprawę na Wenus, bracia Strugaccy odeszli od tej realistycznej wizji. Autorom udało się uniknąć zaklasyfikowania powieści jako literatury młodzieżowej m.in.