W latach 1959–1962 wcielono sześć amerykańskich niszczycieli wojennej budowy typu Fletcher. Między 1957 a 1965 rokiem otrzymano trzy amerykańskie okręty podwodne budowy wojennej. W 1967 roku do służby weszły pierwsze nowo zbudowane dla marynarki greckiej okręty po wojnie – sześć kutrów torpedowych norweskiego typu Tjeld, a następnie siedem kutrów torpedowych różnych typów odkupionych od RFN. W latach 60. też odnowiono siły przeciwminowe, przejmując 14 trałowców typów Falcon i Adjutant od USA.

thumb|Niszczyciel „Kanaris” w 1988 W latach 70. marynarka podlegała dalszemu rozwojowi. W latach 1971–73 Grecja otrzymała od USA cztery niszczyciele typu Gearing i jeden typu Allen M. Sumner budowy wojennej, ale zmodernizowane według programu FRAM, z możliwością operowania śmigłowca i uzbrojeniem w rakietotorpedy ASROC. Grecja kupiła również w RFN cztery nowoczesne okręty podwodne typu 209, a także dwa stare w USA, lecz zmodernizowane według programu GUPPY, po czym cztery dalsze okręty typu 209 w latach 1979–80. W 1974 roku miała miejsce inwazja turecka na Cypr, ale Grecja nie podjęła otwartej wojny, natomiast wystąpiła z NATO, do czasu ponownego wstąpienia do sojuszu w 1981 roku.