Po II wojnie światowej thumb|Niszczyciele typu Fletcher i okręty desantowe w bazie marynarki greckiej w Salamis w 1979 Ocalałe przedwojenne okręty zostały wycofane wkrótce po wojnie z uwagi na zużycie. Krążownik „Awerof” został zachowany jako okręt-muzeum, a w roli okrętu flagowego zastąpił go krążownik , otrzymany z podziału floty włoskiej (służący do 1964 roku). Trzonem floty pozostały okręty wypożyczone od Wielkiej Brytanii, uzupełnione jeszcze w latach 1946–47 o dwa dalsze niszczyciele eskortowe typu Hunt, dwa okręty podwodne typu V i pięć korwet typu Algerine, lecz większość ich została zwrócona w latach 50. Od końca lat 40. Grecja zaczęła natomiast otrzymywać okręty budowy wojennej od USA w ramach pomocy wojskowej i wzmacniania bloku państw niekomunistycznych. W 1951 roku otrzymała z tego źródła dwa niszczyciele typu Gleaves i cztery niszczyciele eskortowe typu Cannon. Od końca lat 40. Grecja również rozwijała siły desantowe w oparciu o liczne brytyjskie i amerykańskie okręty i barki desantowe. Mimo uczestnictwa obu państw od 1952 roku w sojuszu NATO i zaopatrywania ich w sprzęt przez USA, nadal utrzymywała się wrogość grecko-turecka i potencjalnym przeciwnikiem była marynarka Turcji.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Polemiko Naftiko · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.