Do budowy silnika C36GET użyto jednostki z modelu Omega 3000 24v lub Carltona 3000 GSi w przypadku wersji angielskiej, jednak seryjny silnik był zbyt słaby konstrukcyjnie na powiększenie mocy i specjaliści z firmy Lotus wzmocnili jego konstrukcję, powiększono także pojemność skokową z 2969 cm³ do 3615 cm³. Zamontowano także kute tłoki niemieckiej firmy Mahle. Plany w końcu skupiły się także na turbodoładowaniu tego silnika. Testy z jedną, większą turbosprężarką, jednak ukazały minusy rozwiązania tego typu. Pojedyncza turbosprężarka wprawdzie rozwijała maksymalną moc, jednak moc była nie liniowa i gwałtowny przyrost mocy powodował problemy z przyśpieszaniem, jak i nagłymi przeskokami mocy np. na 3 biegu i przy małych prędkościach. Konstruktorzy Lotus mieli do czynienia z turbodziurą - (charakterystyczne zjawisko w autach z jedną turbiną). Dzięki dwóm turbosprężarkom moc przenoszona była równomiernie, bez śladów charakterystycznej turbodziury i praktycznie w całym zakresie obrotów. Wyposażono go także w dwie turbosprężarki Garrett AiResearch T25 każda o ciśnieniu sprężania 0,8 bar dzięki czemu osiągał on moc 377 KM przy 5200 obr./min i moment obrotowy sięgający gigantycznej wartości 568 Nm przy 4200 obr./min (niemalże tyle co Ferrari F40).