Otrzymuje się strukturę dużych kryształów fazy α i otaczającą ją eutektykę drobnych kryształów α i β.
Otrzymywanie stopu eutektycznego Stop o składzie eutektycznym, czyli odpowiadający punktowi eutektycznemu nazywany jest stopem eutektycznym.
Dla układu wykazującego brak rozpuszczalności w stanie stałym z cieczy w temperaturze zajścia przemiany eutektycznej wydziela się mieszanina kryształów A i B.
Dla układu wykazującego ograniczoną rozpuszczalność w stanie stałym z cieczy w temperaturze zajścia przemiany eutektycznej wydziela się mieszanina kryształów faz α i β.
Otrzymywanie stopu nadeutektycznego Stop o składzie bogatszym w składnik B (domieszka) względem punktu eutektycznego nazywany jest stopem nadeutektycznym. Na układzie podwójnym leży na prawo od tego punktu.
Dla układu wykazującego brak rozpuszczalności w stanie stałym z cieczy wydzielają się kryształy składnika B. Ze spadkiem temperatury wydzielają się kolejne kryształy składnika B, a ciecz ubożeje w niego. W temperaturze bliskiej temperaturze zajścia przemiany eutektycznej ciecz osiąga skład eutektyczny. Przemiana eutektyczna pozostałej cieczy powoduje wydzielenie się mieszaniny składników A i B.