Dla układu wykazującego ograniczoną rozpuszczalność w stanie stałym można wyróżnić dwa przypadki, gdy przebiega: krystalizacja stopu o składzie odpowiadającemu zawartości pierwiastka B poniżej jego maksymalnej rozpuszczalności w fazie α krystalizacja stopu o składzie odpowiadającemu zawartości pierwiastka B powyżej jego maksymalnej rozpuszczalności w fazie α.

Dla pierwszego przypadku na początku krystalizacji z cieczy wydzielają się kryształy roztworu stałego α. Krystalizacja kończy się, dopiero gdy utworzone kryształy mają skład chemiczny identyczny ze składem chemicznym pierwotnego roztworu ciekłego. Nadmiar składnika B wydziela się z roztworu stałego α w postaci kryształów roztworu stałego β. Owe kryształy wydzielone z α nazywa się kryształami wtórnymi β”.

Dla drugiego przypadku na początku krystalizacji wydzielają się kryształy roztworu stałego α. Przy temperaturze eutektycznej faza α charakteryzuje się największą rozpuszczalnością składnika B, a nie skrystalizowana jeszcze ciecz ma skład eutektyczny. Ta pozostała ciecz ulega przemianie eutektycznej w mieszaninę faz α i β.