Strażak Posąg Jizō w świątyni Jizō-dō w pewnej wiosce był przedmiotem szczególnego szacunku pary staruszków. Pewnego dnia we wsi wybuchł pożar i ogarnął świątynię. Staruszkowie rzucili się do gaszenia, aby uratować swojego ulubionego Jizō. Zmęczyli się bardzo, ale uratowali posążek. Kiedy utrudzeni powrócili do swojego domu, zobaczyli, że on też płonie, ale nieoczekiwanie pojawił się mały, nieznany nikomu chłopiec, który skoczył w płomienie i wyniósł z niego wszystko, co posiadało jakąkolwiek wartość. Staruszkowie byli jedynymi ludźmi w całej spalonej wsi, którym udało się cokolwiek uratować, dzięki tajemniczemu chłopcu. Następnego dnia udali się do Jizō-dō, aby wyrazić swoją wdzięczność. Zauważyli wówczas, że posąg miał obie stopy nadpalone i zrozumieli, że to on był ich dobroczyńcą.
Pochodzenie i opis Jizō jest w japońskim buddyzmie opiekunem dzieci, które zmarły zanim przyszły na świat. Takie dzieci nazywane są mizuko lub mizugo, a z szacunkiem mizuko-sama (martwy lub poroniony płód, dosł. wodne dzieci).