Herby Głównym elementem herbu opactwa jest krzyż maltański na tarczy. W polach między jego ramionami umieszczono litery słowa oznaczającego śmierć. W centrum krzyża, w polu sercowym, stoi żuraw, symbol lojalności. Ptak trzyma kamień jedną nogą, aby jeśli zaśnie, obudził się na dźwięk uderzenia kamienia, gdy spadnie (symbol czujności). To przedstawienie pookazuje trwałe przywiązanie i ochronę.
Nad wejściem do komnat księżnej Fedory (1890–1972), we wnętrza pałacu, znajdują sie herby Saksonii Wilhelma Ernesta (1876–1923) i Holandii, jego babki Zofii Holenderskiej (1824–1897). Takie same herby z rokiem 1879 są w refektarzu klasztornym nad rokokowym piecem.
Dzieje opactwa po sekularyzacji Wkrótce po sekularyzacji dobra henrykowskie zakupiła królowa holenderska Fryderyka Wilhelmina, siostra króla Prus. Klasztor nieznacznie przebudowano w celu wykorzystania go jako rezydencji magnackiej. W 1863 został przejęty drogą dziedziczenia przez książąt sasko-weimarskich. Weimarowie, mimo że byli ewangelikami, nie niszczyli w samym budynku klasztornym pozostałości cysterskich. W 1879 przy klasztorze utworzono park krajobrazowy, a także ogród w stylu włoskim, wyraźnie nawiązujący do założeń ogrodowych w Weimarze. Później w budynkach opactwa znajdował się elitarny szpital dla umysłowo chorych.