W ostatniej części czuje nadchodzącą śmierć, nie chce się dostać do raju, lecz prosi Proroka o odtworzenie dla jego duszy oblanego blaskiem słońcem stepu, chce na nim w absolutnej samotności rozkoszować się śmiercią swoich wrogów.
Analiza Arab jest poematem, który powstał w oparciu o wcześniejsze strofy Szanfarego. Z dawnego swojego dzieła usunął Słowacki konwencjonalne elementy fabularne tak, że mógłby Arab być epilogiem do Szanfarego. W przeciwieństwie do Szanfarego bezimienny Arab z nowego poematu nie jest odcinającym się od świata biernym samotnikiem, lecz aktywnie i chorobliwie stara się zwalczyć wszystkie przejawy szczęścia, jakie napotyka w świecie. Przeżywając tak skrajne emocje, staje się romantycznym dekadentem, szuka pobudzenia w podnietach ujemnych.