Podobnie sprawa się miała z pełną nadziei na rozszerzenie rewolucji aluzją do rosyjskich dekabrystów (I tam są ludzie – i tam mają duszę), którym oddawała cześć manifestacja ze stycznia 1831 roku. Świadczy to o zainteresowaniu Juliusza Słowackiego polityką i jego dobrej orientacji w nurtach ideowych epoki.
Krytyka Choć Hymn spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem współczesnych, nie należy on do ulubionych wierszy badaczy dorobku poety. Kleiner docenia aluzję do Bogurodzicy, męski rym i mocny rytm dwóch okalających strof, zarzuca natomiast środkowym zwrotkom, że dominuje w nich ton ludowej, żołnierskiej piosenki i pospolite obrazowanie poetyckie (np.: wolności dzwon, wolności zorza). Czesław Zgorzelski (podobnie jak Kleiner) spostrzega brak harmonii w układzie utworu: strofy okalające mają charakter hymniczny (zarówno pod względem stylu, składni, rytmu, jak i obrazowania), strofy wewnętrzne natomiast skłaniają się ku stylowi retorycznemu, klasycystycznemu, o rymach dość przypadkowychCz. Zgorzelski, O lirykach Mickiewicza i Słowackiego, Lublin 1961, s. 166..
Przypisy
Kategoria:Twórczość Juliusza Słowackiego Kategoria:Utwory literackie z 1830 Kategoria:Polskie utwory poetyckie Kategoria:Utwory literackie napisane wierszem tonicznym