Maska jako gatunek sceniczny cechuje się wykorzystaniem wszystkich możliwych środków: muzyki, tańca, śpiewu oraz gry aktorskiej połączonej z rozbudowaną scenografią, projektowaną zwykle przez znanych architektów, tak aby alegorycznie przypodobać się patronom. Artyści śpiewający i przemawiający byli wynajmowani, ale tancerzami masek często zostawali dworzanie, a nawet królowie. Widowisko to powstało na terenie Włoch w XVI wieku i cieszyło się dużym powodzeniem w XVII. Po raz pierwszy The Fairy Queen została wystawiona 2 maja 1692 na scenie Queen's Theatre w Dorset Garden znajdującym się w Londynie przez United Company. Według listu opisującego pierwsze wystawienie, partię Oberona i Titanii grały dzieci w wieku około 9 lat, prawdopodobnie jak i pozostałe partie wróżek. Wystawienie okazało się bardzo kosztownym i sporym przedsięwzięciem, które pochłonęło aż 3000 funtów. Przewyższyło ono dwa poprzednie: Króla Artura oraz Prorokinię szczególnie w zakresie dekoracji, strojów oraz użytych maszyn. Koszty okazały się tak wielkie, że organizatorzy zwrócili się w przedmowie o finansową pomoc uzasadniając ją potrzebną podniesienia poziomu opery w Anglii, aby dorównała Francji czy Włochom.