Dopiero w 1350 r. doszło do pogodzenia się Karola z brandenburskimi Wittelsbachami, którzy uznali pozbawienie ich praw do Stargardu.
W 1352 r. doszło do układu pomiędzy Albrechtem i jego bratem Janem, na mocy którego dokonany został podział Meklemburgii: młodszy brat Jan objął świeżo zapewniony Meklemburgii Stargard. Podział ten okazał się trwały i zakończyło go wymarcie linii stargardzkiej dopiero w 1471 r.
W 1357 r. zmarł nie pozostawiając męskiego potomka Otto, hrabia Schwerin. Swoje roszczenia do objęcia dziedzictwa po nim zgłosił Albrecht, którego syn Albrecht ożenił się z córką Ottona. Ponieważ jednak miasto Schwerin opowiedziało się za Mikołajem, bratem zmarłego Ottona, Albrecht spróbował dochodzić swych racji siłą. Miasto się skutecznie broniło, a sam Albrecht był rozproszony koniecznością załatwienia innych spraw. Stąd ostatecznie Albrecht zawarł układ, na mocy którego zapłacił swemu konkurentowi, a sam objął Schwerin w posiadanie.