Wymarsz sił głównych Zawiązki pozostałych siedmiu batalionów tworzone były w Warszawie, dwa spośród nich nie zostały jednak zorganizowane przed wymarszem. Koncentracja głównych sił Uderzeniowych Batalionów Kadrowych odbyła się (za wiedzą i zgodą Komendy Głównej Armii Krajowej) w okolicy stacji kolejowej Dalekie w pobliżu Wyszkowa 27 i 28 maja 1943. Wzięły w niej udział: VIII Uderzeniowy Batalion Kadrowy R. Reiffa, Poczet Podlasie oraz przybyłe z Warszawy Uderzeniowy Batalion Szturmowy oraz IV Uderzeniowy Batalion Kadrowy. Łącznie siły polskie liczyły ok. 200 osób, a dowodził nimi Bolesław Piasecki. Rejon koncentracji został otoczony przez Niemców. Partyzanci przebili się z okrążenia tracąc 4 poległych i 8 rannych. Straty niemieckie wynosiły prawdopodobnie 15 zabitych i 22 rannych. Następnie podzielono siły polskie na dwie grupy, które, różnymi drogami, udały się na Białostocczyznę, gdzie podjęły działania partyzanckie.
Walki na Podlasiu 11 czerwca 1943 doszło do bitwy pod Pawłami (powiat Bielsk Podlaski). Niemcy otoczyli tu zmierzający do Puszczy Białowieskiej IV Uderzeniowy Batalion Kadrowy dowodzony przez Stanisława Pieciula (ps. „Radecki”). Zginęło 25 partyzantów, w tym dowódca, ocalało zaledwie trzech;