Nie osiągnęła ona założonych celów. Oddział, który ostatecznie sformowano, był znacznie mniejszy od planowanego. Przekroczył Bug i przez kilka dni działał na Białostocczyźnie. W nocy z 29 na 30 października 1942 powrócił na teren Generalnego Gubernatorstwa, a jego członkowie, podzieleni na kilka grup udali się z powrotem do stolicy.
Straty wyprawy sterdyńskiej wyniosły 36 ludzi: 4 zabitych, 2 rannych, 30 aresztowanych.
W ciągu zimy 1942/1943 r. prowadzono dalsze przygotowania do działań partyzanckich. W styczniu 1943 r. wyruszył w okolice Ciechanowca patrol pod dowództwem Ryszarda Reiffa (pseudo „Jacek”). Udało mu się nawiązać kontakty w terenie i utworzyć 1. Uderzeniowy Pluton Partyzancki liczący 30 ludzi. Dowództwo tego plutonu objął Julian Jagodziński (pseudo „Stefan Pawłowski”). W maju 1943 r. powiększono jego skład zarówno o ludzi z miejscowych placówek, jak i grupę z Warszawy i przekształcono go w VIII Uderzeniowy Batalion Kadrowy pod dowództwem Ryszarda Reiffa.