Próby Próby kołowania, jakie przeprowadzono w Muroc ujawniły, że samolot ma tendencje do samoczynnych ostrych skrętów przy dużej prędkości. Zaradzono temu, wymieniając hamulce hydrauliczne na ręczne. Do swojego dziewiczego lotu samolot wzniósł się 30 września 1943 roku, za jego sterami siedział John Meyers. Kilka dni później, 8 października 1943 roku, podczas jednego z szybkich kołowań po pasie lotniska pękła lewa opona podwozia głównego, powodując wywrócenie się maszyny na plecy. Samolot uległ zniszczeniu, a pilot odniósł obrażenia. Poddano modyfikacji drugi prototyp, przesunięto do przodu środek ciężkości, dodano statecznik pionowy (zachowując podkadłubową płetwę ogonową), usprawniono system sterowania poprzez wprowadzenie nadmuchu klap (niektóre źródła podają lotek) sprężonym powietrzem z butli w celu poprawy ich efektywności. Pierwszy lot drugiego prototypu odbył się 23 marca 1944 roku, za sterami maszyny siedział Harry Crosby. Pojawił się sygnalizowany również przy pierwszym prototypie problem z uniesieniem przedniego koła podczas startu. Podczas lotów okazało się, że zakładana, radykalna poprawa osiągów samolotu w porównaniu z dostępnymi maszynami pozostaje jedynie w sferze oczekiwań.