Wnętrza W latach 20. i 30. XX wieku (1923–1924, 1936–1938) odnowiono wnętrza świątyni. Prace nadzorował Ivan Meštrović, którego rzeźby (m.in. potężny krucyfiks Jezus ukrzyżowany, a w ołtarzu bocznym Madonna z Jezusem) znalazły się w kościele. Ściany ozdobił freskami (np. Kazanie na górze, czy Synod w Splicie i Grzegorz z Ninu) malarz Jozo Kljaković, zaś za obrazy odpowiadał Ljubo Babić. Meštrović za cel postawił sobie usunięcie dziewiętnastowiecznych naleciałości neogotyckich, włącznie z odsłonięciem spod tynków oryginalnego kamienia. W efekcie, jedynymi pozostałościami po pracy von Schmidta są witraże oraz kolorowy dach, dzięki któremu kościół jest jednym z najchętniej fotografowanych obiektów w Zagrzebiu. Przy okazji, podczas prac zlikwidowano wszystkie dwanaście ołtarzy, z głównym, poświęconym Markowi Ewangeliście na czele, które ufundowane przez cechy, znajdowały się w świątyni co najmniej od roku 1622.
Po niespełna pięćdziesięciu latach kościół wymagał kolejnej renowacji. Prace remontowe przeciągały się jednak ze względu na trwające na Bałkanach wojny związane z rozpadem Jugosławii. W pełni odnowioną świątynię oddano do użytkowania 29 marca 2009 roku. Uroczystą mszę z tej okazji odprawił w kościele arcybiskup zagrzebski Josip Bozanić.