PAGING, PRINT(n), PAGEWIDTH(w), DEBUG, INCLUDE(n) itp..
Rozróżnia się: główne opcje kompilacji dyrektywy je identyfikujące mogą być umieszczane w tekście kodu źródłowego tylko przed pierwszym wierszem zawierającym kod w języku PL/M, poboczne opcje kompilacji odpowiednie dyrektywy mogą występować w dowolnym wierszy pomiędzy wierszami kodu w języku PL/M.
Rodzaje dyrektyw Ogólnie, można wyróżnić dyrektywy: definiujące taka dyrektywa definiuje pewną stałą, która umożliwia parametryzowanie kompilacji, poprzez kontrolę istnienia definicji w dyrektywach warunkowych, np. DEFINE, UNDEF parametryczne które przekazują informację do translatora, informacje te mogą dotyczyć środowiska, w którym następuje kompilacja, dostępność pamięci, zbiór, który ma być włączony do kodu źródłowego, np. C atrybuty, I nazwa_zbioru, warunkowe umożliwiającą kompilację warunkową określonych sekcji kodu źródłowego (sekcja rozumiana jest jako tekst zawarty pomiędzy dyrektywą warunkową a dyrektywą zamykającą blok dyrektywy warunkowej, porównaj: instrukcja warunkowa), może to dotyczyć np. uwzględnienia różnic systemów komputerowych i wiele innych zastosowań, np. IFDEF nazwa, IFNDEF nazwa, IFOPT przełącznik, ELSE, ENDIF, przełącznikowe ustalające sposób kompilacji, sposób ten może być różny dla różnych, nawet niewielkich fragmentów kodu, np.