Znak firmowy był ten sam, jednak asortyment kosmetyków był całkowicie odmienny. Beiersdorf AG z siedzibą w Hamburgu musiał wnosić opłaty licencyjne za sprzedaż kosmetyków Nivea na terenie Polski.
W roku 1946 weszła w życiu ustawa o nacjonalizacji, która objęła również Fabrykę Chemiczno-Farmaceutyczną Pebeco. W 1951 r. otrzymała nazwę Fabryka Kosmetyków Lechia Przedsiębiorstwo Państwowe w Poznaniu. W latach 50. w Polsce panowała powszechna tendencja koncentracji produkcji, która w przypadku fabryki doprowadziła, w latach 1952–1965, do przyłączenia kilku zakładów kosmetycznych działających na terenie Poznania: Stempniewicz, Żak, Heza, Falkiewicz oraz później – Poznańskie Zakłady Przemysłu Tłuszczowego (powstałe z firmy Tukan i Blask). Od czasów przedwojennych w fabryce rozwijana była produkcja past do zębów, w której to dziedzinie Lechia była przez kilkadziesiąt lat monopolistą na polskim rynku. Dla potrzeb stale rosnącej produkcji wybudowano i uruchomiono w 1963 r. nowoczesną wytwórnię tub aluminiowych. W roku 1965, po połączeniu z Poznańskimi Zakładami Przemysłu Tłuszczowego, nazwę przedsiębiorstwa zmieniono na Fabryka Mydła i Kosmetyków „Lechia”. W tym samym roku wypuszczono na rynek pierwszy polski nowoczesny proszek detergentowy IXI 65.