Dzieciństwo i młodość Nadżi al-Ali urodził się w 1937 r. w północnej Palestynie, we wsi Asz-Szadżara leżącej między Tyberiadą a Nazaretem, na miejscu której obecnie znajduje się izraelski moszaw Ilanijja. Po wypędzeniu Palestyńczyków w 1948 r. udał się wraz z rodziną na południe Libanu i zamieszkał w obozie dla uchodźców Ajn al-Hilwa koło SydonuHarlow, 1994, s. 168., gdzie uczył się w szkole należącej do Unii Kościołów Chrześcijańskich. Po zdobyciu dyplomu przez pewien czas pracował w sadownictwie w okolicach Sydonu, następnie przeniósł się do Trypolisu, gdzie przez dwa lata uczył się w szkole zawodowej.
Z czasem przeniósł się do Bejrutu, gdzie zamieszkał w namiocie w obozie Szatila, imając się różnych robót. W 1957 r., zdobywszy uprawnienia mechanika samochodowego, wyjechał do Arabii Saudyjskiej, gdzie pracował przez dwa lata.
Kariera rysownicza i dziennikarska W 1959 r. Nadżi al-Ali wrócił do Libanu i przystąpił do Arabskiego Ruchu Narodowego (ARN), z którego jednak był usuwany czterokrotnie w ciągu jednego roku za nieprzestrzeganie dyscypliny partyjnej. Na ścianach więzień libańskich rysował swoje pierwsze rysunkiFischbach, 2005.. W latach 1960–1961 wraz z kolegami z ARN wydawał pismo polityczne As-Sarcha („Krzyk”).