W 1933 r. zainicjował, założył i współredagował czasopismo regionalne „Przegląd Bydgoski”, które zyskało uznanie w kręgach naukowych i przyniosło wsparcie finansowe z Funduszu Kultury Narodowej. Wiele artykułów czasopisma było jego autorstwa, m.in. „Proces o zabójstwo przeciw mincerzom bydgoskim i rany Filipa malarza”, „Nieznany zabytek sztuki złotniczej”, „Muza pograniczna i jej czciciele w XVII w. w Bydgoszczy”, „Procesy o czarnoksięstwo i zabobony w Bydgoszczy”, „Topografia dawnej Bydgoszczy”, „Prolegomena do monografii M.A. Piotrowskiego”, „Księga testamentów obywateli bydgoskich”, „Strychowy okres w historiografii bydgoskiej”, „Kronika lekarzy bydgoskich od pocz. XVI w. do r. 1800”, „Bractwo Matki Boskiej Szkaplerznej w Bydgoszczy”. Korektę ostatniej swej pracy „Śladami życia artystycznego w Bydgoszczy” dokonywał jeszcze na dwa dni przed zgonem. Był czołowym regionalistą bydgoskim dwudziestolecia międzywojennego, którego dorobek obejmował kilkadziesiąt rozpraw i szkiców. Nikt z jego polskich poprzedników nie uczynił tak wiele dla poznania i spopularyzowania dziejów Bydgoszczy.