Zawiera noty muzyczne (neumy).
Tekst William Hatch określił tekst rękopisu jako bizantyjski. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii III (z wariantami kategorii V), co oznacza, że jest wynikiem wymieszania różnych tradycji tekstualnych, z bardzo silnym elementem tradycji bizantyjskiej. Nie zawiera licznych wariantów, wszystkie jego warianty tekstowe pojawiają się w innych rękopisach, co wynika stąd, że jest późnym rękopisem i był starannie kopiowany.
W J 7,8 przekazuje wariant ουπω αναβαινω (jeszcze nie pójdę), w czym jest zgodny z większością rękopisów. Kodeks Synajski, Bezy i Cypryjski przekazują wariant ουκ αναβαινω (nie pójdę). Współczesne wydania krytyczne stosują wariant ουκ αναβαινω.
W J 7,39 przekazuje wariant πνευμα αγιον (Duch Święty), w czym jest zgodny z rękopisami: Papirus Bodmer II, Regius, Waszyngtoński, f1, f13, minuskuł 33, a także z rękopisami tradycji bizantyjskiej. Papirus Bodmer XIV-XV, Kodeks Synajski, Cypryjski, Borgianus, Koridethi i inne przekazują wariant πνευμα (Duch). Współczesne wydania krytyczne stosują wariant πνευμα.