Rys historyczny. Epidemiologia Jedną z pierwszych osób, która opisała po raz pierwszy stany przednowotworowe w tkance gruczołu piersiowego, był Joseph C. Bloodgood. W latach 10. i 20. XX wieku zwrócił on uwagę środowiska lekarskiego na szereg łagodnych zmian, które mają pewien potencjał do przejścia w inwazyjną formę raka sutkaJoseph Colt Bloodgood, Pre-Cancerous Lesions Long Island Medical Journal 8 (1914): 161-170. W 1932 r. Albert C. Broders, patolog z Kliniki Mayo, użył sformułowania "rak in situ" wobec komórek o złośliwej morfologii, ale nieprzekraczających błony podstawnej tkankiAlbert C. Broders, Carcinoma in Situ Contrasted with Benign Penetrating Epithelium Journal of the American Medical Association(1932): 1671-1675. Wcześniej już podobne zjawisko w odniesieniu do tworów w obrębie szyjki macicy zaobserwował Grek George Papanicolaou. Następnie badacze Frank W. Foote Jr. i Fred W. Stewart dokonali rozróżnienia na zmiany, które najprawdopodobniej wywodzące się ze zrazików (lobular carcinoma in situ, LCIS) oraz te pochodzące z nabłonka przewodów gruczołowych (ductal carcinoma in situ, DCIS)Frank W Foote, Jr., Fred W Stewart, Lobular Carcinoma in Situ American Journal of Pathology I 7 ( I 941) : 491 -495..