uczestniczył w życiu kolonii polskiej w Berlinie. Tam do jego pracowni ponownie trafił Roman Kramsztyk. Herstein został członkiem Berlińskiej Secesji, z którą wystawiał w Berlinie, Monachium i Stuttgarcie w latach 1913, 1914 i 1917. Tworzył także prace do wydawanych przez to ugrupowanie teczek graficznych. Był również członkiem Stowarzyszenia Artystów Niemieckich. Pozostawał w kręgu Maxa Liebermana, Lovisa Corintha i Lessera Ury’ego. Artyści ci byli przedstawicielami niemieckiego postimpresjonizmu, który, według opinii Jerzego Malinowskiego, miał w sobie pierwiastki ekspresjonizmu.
Dojrzałość artystyczna Przyjaciel Hersteina, Emil Pottner, określił jego malarstwo jako „(…) pointylizm nanoszony na grubość pięści”Malarze polscy w Monachium. Studia i szkice, red. Z. Fałtynowicz, E. Ptaszyńska, Wydawnictwo: Muzeum Okręgowe w Suwałkach. 2006, s. 197, .. Lovis Corinth namalował w 1914 roku podwójny portret malarzy Hersteina i Emila Pottnera. Herstein malował portrety, akty, kompozycje figuralne, zwierzęta i krajobrazy. Tworzył pod wpływem impresjonizmu i puentylizmu, stosując technikę impast.