oraz Lenoczka i winogronaJelena Bauman, Rostisław Jurieniew: Mała encyklopedia kina radzieckiego. Warszawa, 1987, s. 288.. Po zagraniu roli marzycielki Asi w filmie Przyjaciółki Janina stała się szczególnie popularna, rozpoznawano ją na ulicach, dostawała wiele listów od swoich fanów, zwłaszcza od młodych dziewczyn i chłopców, których marzeniem było zostać sławnymi aktorami. W tym samym czasie stosunki Janiny z mężem Andriejem Kostriczkinem znacznie się ochłodziły i wkrótce potem małżeństwo się rozpadło mimo narodzin córki, Janiny Kostriczkinej. W 1938 roku Janina Żejmo zagrała niewielką rolę tylko w jednym filmie. Dwa następne filmy z jej udziałem zostały wstrzymane. W tej sytuacji postanowiła zostać aktorką teatralną, ale to jej się nie udało i w jej życiu zaczął się trudny okres. W 1939 roku Janina Żejmo została odznaczona Orderem „Znak Honoru”, a tuż przed wojną na planie jednego z pierwszych filmów dźwiękowych Moja ojczyzna poznała reżysera Iosifa Chejfica, który wkrótce został drugim mężem aktorki. Janina urodziła ich syna Juliana, który po latach został operatorem filmowym w Polsce.