Malarz Pasje malarskie przeplatały się u Kornerupa bardzo mocno z jego pasjami literackimi. Kornerup wyrósł w rodzinie o silnych tradycjach artystycznych i z rodzinnego domu wyniósł zainteresowanie malarstwem i zamiłowanie do estetyki. Po ojcu odziedziczył także zdolności malarskie, które uwidoczniły się już w jego pierwszych pracach, głównie portretach, które malował w początkowym okresie swej kariery twórczej. Na szczególną uwagę zasługuje tutaj Portret młodego mężczyzny w bieli (1916), który zachwyca niezwykłym wyczuciem estetyki i kolorystyki, wyraźnie wyróżniając się na tle innych prac Kornerupa. Podobnie intrygujące są portrety tahitańskich kobiet, nieco może wywołujące odległe skojarzenia z malarstwem Gauguina, który przed Kornerupem obrał sobie Tahiti za miejsce zamieszkania i twórczej pracy. Olbrzymi wpływ na zainteresowania malarskie Kornerupa wywarły jego liczne podróże, z których czerpał natchnienie do kolejnych obrazów. W okresie późniejszym artysta zajął się malowaniem pejzaży i częściowo, podobnie jak jego ojciec, architektury. Szczególnie obecne w jego malarstwie krajobrazowym i architektonicznym są echa licznych wypraw artysty do krajów śródziemnomorskich i Afryki Północnej.