zawarcie tzw. „umowy zgierskiej” – stanowiącej prawa i obowiązki osiedlenia się na terenie miasta 300 zagranicznych sukienników (zachęcała do osiedlania się i dawała liczne przywileje imigrantom). 1822: Jan Fryderyk Zachert zakłada pierwszą manufakturę tkacką w Zgierzu. 1826: bunt czeladzi i wyrobników fabrycznychWojciech Jankowski, Mały przewodnik po Polsce, Wydawnictwo Sport i Turystyk Warszawa 1983 , s. 348. 1829: Zgierz otrzymał prawa i przywileje przysługujące miastom wojewódzkim, odtąd urząd municypalny składał się z prezydenta i radnych, którzy przejęli obowiązki burmistrza i ławników. I połowa XIX w.: powstanie przemysłu włókienniczego – rozwój miasta. 1830: w czasie powstania powstaje Straż Bezpieczeństwa w liczbie 903 obywateli, na jej czele stanął były kapitan Antoni Dąbrowski. 1831: Zgierz staje się głównym ośrodkiem produkcji sukienniczej w kraju.