Warianty w ciesielskich znakach montażowych Dawni cieśle używali często cyfr rzymskich w znakach montażowych, pisząc je kredą, ołówkiem, tłustą kredką (tzw. rudką) albo wycinając je w drewnie. Niektóre z nich zachowały się do dziś na belkach starych budowli. Często był to jednak system nieco zmodyfikowanyDominik Mączyński (Krajowy Ośrodek Badań Dokumentacji Zabytków): Znaki, inskrypcje i ślady w zabytkowych konstrukcjach dachowych, cz. 1, „Dachy”, nr 4(124) 2010.: często IIII oznaczało cyfrę 4, VIIII lub IIIIV oznaczało 9, XVIIII oznaczało 19, w Belgii N oznaczało 50, a X z kreską na dole i na górze – 100, czasami stosowano uproszczenia, np. zamiast XX, tworzono jedną kreskę z dwoma poprzecznymi nacięciami albo zamiast XXXV pisano V z trzema nacięciami na jednym wydłużonym ramieniu.
Przypisy
Linki zewnętrzne [dostęp 2026-02-02].
Kategoria:Systemy liczbowe