wszyscy jak pisał Makowski „złożyli daninę krwi na ołtarzu Ojczyzny”.

Rodzina Makowskich prowadziła interesy a także przyjaźniła się z Elizą Orzeszkową o czym świadczą Listy Orzeszkowej do Wacława Makowskiego. W listach tych Orzeszkowa bardzo pozytywnie wypowiada się o Wacławie a także często wspomina „Polcię” i „Wacia” (jego żonę i syna).

Wacław Makowski był bardzo serdeczny dla młodszych kolegów, pamięć o nim jako wybitnym księgarzu uczcił VII Zjazd Związku Księgarzy Polskich w Wilnie w 1939Stefan Dippel, o księgarzach, którzy przeminęli, OSSOLINEUM, 1976. Przed śmiercią opisał swoje wspomnienia wydane na łamach Przeglądu Księgarskiego w 1925 pod tytułem: „Wspomnienia starego księgarza na tle osobistych przeżyć”.

W 1950 Ewa Gulbinowa przekazała Miejskiej Bibliotece Publicznej im. Hieronima Łopacińskiego w Lublinie dokumenty dotyczące księgarni „Eliza Orzeszkowa i S-ka” z lat 1879-1881. Są to m.in.: zawiadomienia o otwarciu księgarni, pełnomocnictwa dla Wacława Makowskiego, kontrakty między wspólnikami, rachunki księgarniZwiązek Literatów Polskich, Twórczość, Tom 12,Wydania 1-6, RSW „Prasa-Książka-Ruch”, 1956.

Przypisy