Dopiero przejęcie władzy w mieście przez stronnictwo gibelinów z Giovannim Colonną na czele w 1406 umożliwiło mu powrót. Miasto było jednak okupowane przez wojska króla Władysława Neapolitańskiego, który ewakuował je dopiero po obłożeniu go ekskomuniką. Po uspokojeniu sytuacji w Rzymie Innocenty VII zajął się reformą Uniwersytetu Rzymskiego, tworząc na nim wydziały: medycyny, filozofii, logiki i retoryki oraz katedrę greki. Zmarł 6 listopada 1406, w wieku 67 lat. mały|288x288px|Grób Innocentego VII w Grotach Watykańskich W ciągu dwóch lat swojego pontyfikatu Innocenty VII nie podjął żadnych realnych kroków w celu przezwyciężania schizmy. Pewnym usprawiedliwieniem dla niego mogą być jednak problemy, z jakimi zmagał się w Rzymie, nieszczerość Benedykta XIII, a także postawa króla Neapolu Władysława, który dążył do podporządkowania sobie Rzymu i papiestwa.

Kardynałowie z nominacji Innocentego VII

Przypisy „Poczet papieży” Michał Gryczyński A. Kneer: Zur Vorgeschichte Papst Innozenz VII. (w:) Historisches Jahrbuch, 1891, s. 347-348

Bibliografia

Michał Gryczyński „Leksykon papieży”, Wyd. „Książnica” Katowice 2007

Kategoria:Zmarli w 1406 Kategoria:Urodzeni w 1339 Kategoria:Papieże XV wieku Kategoria:Arcybiskupi Rawenny