W pierwszej kolejności we wzorze podaje się składnik elektrododatni, a następnie składnik elektroujemny, np. NaI
Dla uniknięcia wątpliwości, IUPAC zdefiniował sekwencję pierwszeństwa pierwiastków pod względem elektroujemności. Są one uszeregowane generalnie grupami i okresami układu okresowego, poczynając od fluoru, a kończąc na radonie: F → fluorowce → tlenowce → H → azotowce → węglowce → borowce → cynkowce → miedziowce → niklowce → kobaltowce → żelazowce → manganowce → chromowce → wanadowce → tytanowce → skandowce → lantanowce → aktynowce → berylowce → litowce → helowce → Rn.
W przypadku połączeń dwóch pierwiastków pierwszeństwo w zapisie ma pierwiastek znajdujący się dalej w ww. szeregu, tj.: w grupie o niższym numerze, np. K (1 grupa) ma pierwszeństwo przed Ca (2 grupa) w okresie o wyższym numerze, np. K (4 okres) ma pierwszeństwo przed Na (3 okres) Dla gazów szlachetnych przyjmuje się pierwszeństwo przed litowcami. Wodór umiejscowiony jest pomiędzy azotowcami a tlenowcami. Tlen ma pierwszeństwo przed wszystkimi fluorowcami. Przykłady: : azot (N) poprzedza jod (I) : bor (B) poprzedza fluor (F) : azot (N) poprzedza wodór (H) : wodór (H) poprzedza siarkę (S)