zob. zapis Hilla. Wzór ten nie wnosi żadnych informacji o budowie związku i jest stosowany zazwyczaj w celach katalogowych wzór sumaryczny, w którym uwzględnia się elementy strukturalne cząsteczki, np. – wodorofosforan rubidu; – chlorek rtęci(I) wzór strukturalny oddający budowę cząsteczki w sposób częściowy (wzory liniowe, półstrukturalne, np. ClHgHgCl) lub pełny (wzory strukturalne i przestrzenne), np. 70px|anion heksachloroplatynowy anion heksachloroplatynowy
Można zastosować również wzór półempiryczny, będący formą pośrednią pomiędzy wzorem empirycznym a sumarycznym, np. dla dziesięciowodnego boraksu: wzór empiryczny: wzór półempiryczny: wzór sumaryczny: , tj. ośmiowodna sól disodowa anionu W zapisie proponowanym przez IUPAC pomiędzy poszczególnymi składnikami cząsteczki, znakami i liczbami nie umieszcza się spacji, np. .
Kolejność symboli pierwiastków we wzorze sumarycznym thumb|skaluj=1.1|Kolejność pierwiastków we wzorach chemicznych
Elektroujemność O kolejności symboli pierwiastków we wzorze decyduje w pierwszym rzędzie ich przybliżona elektroujemność. W związkach nieorganicznych wyróżnia się zazwyczaj składnik elektrododatni (np. metal) i elektroujemny (np. niemetal lub reszta kwasowa).