Joint STARS Nosicielem nowego systemu został odpowiednio zmodyfikowany Boeing 707-300. Wzmocniono kadłub a pod jego spodem zamocowano dwunastometrową owiewkę, w której wnętrzu znajduje się antena matrycowo-fazowego radaru AN/APY-7 o długości 7,3 m. Radar ma możliwość dozoru obszaru o powierzchni 50 000 km². Identyfikuje i śledzi pojazdy naziemne, śmigłowce i samoloty. W przypadku pracy na wybranym sektorze, może dokładnie rozpoznać obszar o powierzchni od 20 do 50 km². W takim zakresie pracy operatorzy radaru są w stanie określić czy mają do czynienia z pojazdami kołowymi czy gąsienicowymi. Praca w trybie radaru z syntetyczną aperturą pozwala uzyskać szczegółowy obraz wybranego obszaru. Załogę samolotu stanowi czterech pilotów i piętnastu operatorów systemu (liczba operatorów systemów pokładowych może się zmieniać w zależności od prowadzonej misji). Uzyskane przez samolot informacje na bieżąco wysyłane są do ośrodków dowodzenia wojsk lądowych i lotnictwa. Pierwsze dwa egzemplarze samolotu zostały zbudowane w zakładach Grumman Melbourne Systems. Obecnie planowana jest modernizacja samolotów E-8. W styczniu 2007 roku Pratt & Whitney otrzymał kontrakt na wymianę używanych w samolotach silników Pratt & Whitney JT3D na nowe jednostki napędowe, JT8D-219 o ciągu 95,47 kNProgram E-10 zakończony, „Lotnictwo”, nr 2 (2007), s.