Uzbrojenie Artylerię główną stanowiło siedem armat kalibru 149,1 mm (nominalnie 15 cm, często upraszczane w publikacjach jako 150 mm). Wyprodukowane były przez zakłady Wilton-Fijenoord na bazie licencyjnego modelu Boforsa. Sześć dział w wieżach dwudziałowych było modelu Mk 9, a jedno działo pojedyncze (nr 3) modelu Mk 10. Działa miały lufy o długości 50 kalibrów (L/50), poziomy zamek klinowy i strzelały pociskami przeciwpancernymi o masie 46,7 kg i burzącymi o masie 46 kg z prędkością wylotową 900 m/s. Maksymalny kąt podniesienia wynosił 60°. Masa wieży wynosiła 71,2 ton lub 70,6 t w przypadku ostatniej wieży, a pojedynczego stanowiska 25 ton. Szybkostrzelność wynosiła do 6 strzałów/min. Maksymalna donośność pocisku przy podniesieniu 45° wynosiła ok. 27,4 km. Działo pojedyncze mogło też strzelać pociskami oświetlającymi. Pomimo zmniejszenia względem typu Java liczby dział o trzy, ich liczba w salwie burtowej była identyczna (wszystkie siedem), dzięki umieszczeniu artylerii w osi podłużnej okrętu. Mimo to, „De Ruyter” miał mniejszą liczbę dział w porównaniu z większością nowych konstrukcji zagranicznych tego okresu (8-9)Na podstawie (całość).