Wojna była desperacką opcją, a ograniczona ofensywa jedyną na ówczesne warunki możliwością.
Na sesji posiedzenia Ligi Arabskiej, która miała miejsce od 27 do 30 stycznia 1973, Egipt w przedstawionym raporcie podkreślił, że ze względu na to, że Izrael posiada przewagę w powietrzu, ataku na ten kraj powinny dokonać równocześnie Egipt, Syria i Jordania. Gdyby siły lotnicze Egiptu i Syrii zostały wsparte 16 szwadronami innych państw arabskich, osiągnęłyby w ten sposób przewagę w powietrzu. Równoczesny atak państw arabskich doprowadziłby do spadku efektywności Izraelskich Sił Powietrznych, zmuszając jednocześnie armię lądową tego kraju do walki na dwa fronty.
W styczniu także prezydent Syrii Hafiz al-Asad wyraził wolę uczestniczenia w wojnie wraz z Egiptem. Oba państwa zgodziły się. Między 21 a 23 sierpnia 1973 miało miejsce tajne wspólne posiedzenie najwyższych dowódców egipskich i syryjskich.