W 1929 powstał Łódzki Klub Lotniczy, który następnie przemianowano na Aeroklub Łódzki, w ramach którego w 1930 został zorganizowany pierwszy kurs lotniczy. Komendantem kursu Przysposobienia Wojskowego Lotniczego w Łodzi rozpoczętego w maju, a zakończonego we wrześniu został polski pilot, porucznik Franciszek Żwirko.
W czasie II wojny światowej na początku września 1939 na Lublinku stacjonowały dwie eskadry lotnicze z Armii „Łódź”. Po wkroczeniu Niemcy zmodernizowali lotnisko dla celów wojskowych, budując 1200-metrowy betonowy pas startowy. Zmieniono także kierunek startu i lądowań z południowego i północnego na wschodni i zachodni, zgodnie z wiejącymi przez większą część roku wiatrami.
Po zakończeniu wojny w latach 1945–1958 lotnisko stało się ważnym węzłem komunikacyjnym w Polsce. Uruchomiono loty na trasie Warszawa – Łódź – Kraków – Rzeszów – Lublin – Poznań – Katowice – Łódź – Warszawa. Potem ruszyły już bezpośrednie loty do Gdańska, Katowic, Krakowa, Warszawy, Wrocławia, Poznania. W tym okresie ruch pasażerski w Łodzi stanowi ponad 20% przewozów krajowych. Do 1958 Lublinek stał się drugim portem lotniczym po Okęciu w kraju, z 40 tys. pasażerów.