W 1856 Czechowski poznał Jakuba White’a, który prowadził ewangelizację w Battle Creek w stanie Michigan. Pierwszy raz usłyszał podstawową zasadę adwentystów dotyczącą rychłego powrotu Jezusa Chrystusa. Po przyjęciu tych nauk latem 1857 r. wziął udział w spotkaniach namiotowych prowadzonych przez adwentystycznego kaznodzieję Merritta Cornella i został ochrzczony, stając się wyznawcą Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego. W dniu 21 maja 1858 został powołany na duchownego adwentystów dnia siódmego. Odnosił znaczne sukcesy w pracy ewangelizacyjnej wśród francuskojęzycznej ludności. W prowadzonych wykładach propagował zdrowy styl życia; zwalczał alkoholizm i palenie papierosów. Był pierwszą znaczącą postacią w kręgach adwentystycznych, łączącą teologię z poselstwem zdrowia. Prowadził misję m.in. w Vermont, Nowym Jorku, a następnie znowu w Vermont, gdzie napisał i opublikował swą biografię oraz zarys historii swojej ojczyzny.