Począwszy od 1 stycznia 1848 roku przebywał w Paryżu w atmosferze rewolucyjnego wrzenia Wiosny Ludów. Był współorganizatorem wyzwoleńczego legionu składającego się z około pięciuset Polaków i dwustu Francuzów, który wyruszył w stronę Polski, entuzjastycznie żegnany przez paryżan. Czechowski pełnił rolę kapelana w tym niewielkim legionie, który został rozbity po porażce pod Mirosławem, leżącym w pobliżu Zielonej Góry. Czechowski wrócił do Paryża i kontynuował swoje polityczne cele aż do lipca 1849. Wówczas otrzymał od Prefekta Policji nakaz opuszczenia stolicy Francji za zakłócanie porządku i spokoju publicznego. Po wyjeździe z Paryża udał się do Szwajcarii i praktycznie zerwał z polityką.
Działalność religijna w środowisku protestanckim W 1851 Czechowski udał się do Anglii, gdzie poznał baptystów, którzy umożliwili mu darmową podróż do Nowego Jorku. Ze Stanów Zjednoczonych udał się do Kanady, gdzie bliżej zapoznał się ze środowiskiem protestanckim. W roku 1852 przystąpił do Kościoła baptystycznego i został w nim ochrzczony. Pod koniec 1854 został baptystycznym ewangelistą, a niedługo potem pastorem i z dużym powodzeniem prowadził misję wśród francuskich Kanadyjczyków.