Twierdzi on, że każda sytuacja kryzysowa jest specyficzna dla określonego ideału, nie ma zatem ścisłego procesu upadku ideału, dającego się odnieść do każdego przypadku.
Podsumowując, Amsterdamski zmierzał do szerszego niż Kuhn ujęcia rozwoju wiedzy naukowej, podjął też próbę uwypuklenia roli filozofii w tworzeniu wiedzy naukowej. Jego koncepcja ideałów wiedzy klasyfikuje się w metodologii normatywnej, z drugiej zaś strony wyraźnie odrzuca on ponadhistoryczność jakichkolwiek metodologicznych nakazów: nauką jest to tylko, co w danym momencie określane jest jako naukowe, czyli akceptowane przez grupę uważaną za naukową.
Wybrane publikacje 1965: Filozoficzne interpretacje pojęcia prawdopodobieństwa 1974: Między doświadczeniem a metafizyką 1983: Między historią a metodą 1983: Nauka a porządek świata
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy filozofowie XX wieku Kategoria:Polscy filozofowie XXI wieku Kategoria:Polscy filozofowie nauki Kategoria:Tłumacze na język polski Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Pracownicy Instytutu Historii Nauki PAN Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii