łapanki "Sixites Scoop".
Wzmożone żądania i stopniowa dekolonizacja W ostatnim ćwierćwieczu XX wieku żądania rdzennej ludności stały się bardziej widoczne w mediach nierodzimych. Były to na przykład działania bojowe Mary Two-Axe Earley z lat 60. i 80. XX wieku, filmy reżyserki Alanis Obomsawin, publikację autobiograficznej powieści wodza Innu An Antane Kapesha w 1976 r. czy też szeroko nagłośniony opór podczas kryzysu Oka w 1990 r. Warto również zauważyć, że rdzenne kobiety potępiły swoją słabą obecność w mediach podczas Marszu Chleba i Róż w 1995 r.
Tego rodzaju żądania, które można analizować jako część ruchu dekolonizacyjnego, stają się coraz bardziej widoczne w XXI wieku i mają wiele reperkusji. W związku z tym w 2008 r. powołano do życia Komisję Prawdy i Pojednania w Kanadzie. W 2012 r. powstał ruch Idle No More. W 2015 r. przygotowano grunt pod publiczne oświadczenie Prezesa Sądu Najwyższego Beverley McLachlin, że polityka Kanady wobec ludności tubylczej w XIX i XX wieku miała na celu dokonanie ludobójstwa kulturowego..