990., a następnie w Serbii, gdzie miał za zadanie pozyskać Słowian bałkańskich do wspólnej walki z Rosją.
W latach 1858–1863 przebywał w Warszawie, a w 1862 ponownie był więziony w Cytadeli, prawdopodobnie za udział w manifestacjach patriotycznych. W Krakowie i Warszawie wydawał tajne czasopisma. Ostatnie lata życia spędził w Dreźnie w trudnych warunkach.
Córką Romana i Tekli była Zbigniewa Zmorska (1852-1895), również pisarka i literatka.
Roman Zmorski był także tłumaczem literatury serbskiej. Wydał zbiór przetłumaczonych z tego języka pieśni. Badał legendy słowiańskie. Jest autorem wiersza-wróżby o powrocie „słowiańskiego prawa i mowy” na „słowiańską górę” – Ślężę. Powstał on jako wpis do księgi pamiątkowej schroniska. Obecnie jego imię nosi znajdujący się na Ślęży Dom Turysty PTTK.
Twórczość mały|Grób Romana Zmorskiego w Dreźnie Stylizowana na ludową przyśpiewkę poezja Romana Zmorskiego przedstawia świat pełen frenezji, niepokoju, krwi i rozpaczy − dlatego też zalicza się ją zazwyczaj do nurtu literatury XIX wieku zwanego "czarnym romantyzmem".