Miejscowość historycznie należała do Wielkopolski. Pierwotnie była wsią rycerską, następnie kościelną należącą do opactwa cystersów w Wieleniu. Od 1320 tereny, na których powstała wieś leżały w Zjednoczonym Królestwie Polskim. W 1530 miejscowość znajdowała się w powiecie kościańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego i leżała w parafii św. Piotra pod Przemętem. W 1619 należała do parafii Stary Klasztor w dekanacie wschodnim.
Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską, była W 1370 król Polski Kazimierz III Wielki zatwierdził dobra klasztoru w Wieleniu, w tym m.in. Wijewo. W 1379 Pakosz, Jasiek i Czema synowie Szczedrzyka z Dupina nadali klasztorowi w Wieleniu wieś Wijewo. W 1379 Jan opat z Wielenia zaświadczył, że Neko syn zmarłego Sułka kupił sołectwo w Wijewie od Petirlina syna sołtysa Kunczka. Przy okazji transakcji opisano sołectwo, do którego należały dwa wielkie łany, ogród, 200 owiec (poza wspólnym stadem), karczma z prawem założenia jatki rzeźniczej i chlebowej, 1/3 dochodów z sądu, 1/2 kopy drzew w borze na zakładanie barci i prawo odbywania małych łowów na ptaki i zające. Osadzani we wsi chłopi otrzymywali 8 lat zwolnienia ze wszelkich płatności czyli objęci byli wolnizną.