Pozostali bracia również zostali zabici.
W 1114 roku ormiański władca Wasil Dgha, następca Kogha Wasila, zagrożony przez łacinników zwrócił się o pomoc do Al-Bursukiego, gubernatora Mosulu. Łacinnicy, którzy dowiedzieli się o spisku zorganizowali karną ekspedycję przeciwko Wasilowi, jednak próba zdobycia Rabanu zakończyła się porażką. Wasil, opuszczony przez Al-Bursukiego zwrócił się o pomoc do Torosa a ten zadeklarował chęć sojuszu i zaprosił go na rozmowy. Do żadnych negocjacji jednak nie doszło a Wasil został wtrącony do więzienia i sprzedany Baldwinowi II z Edessy, który zmusił go do zrzeczenia się swych posiadłości i migrację do Konstantynopola. Dalsze wyprawy łacinników przeciwko Ormianom w Cylicji doprowadziły do tego iż w 1117 roku Toros był jedynym niezależnym ormiańskim księciem. Nadal jednak blisko współpracował z krzyżowcami, na przykład w 1118 roku Toros wysłał oddziały pod dowództwem Leona, jako posiłki dla Rogera z Salerno, który oblegał Azaz.
Toros zmarł w 1129 lub w 1130 roku. Tron książęcy odziedziczył po nim jego syn-