Dzięki staraniom Bobrinskiego rosyjskie Ministerstwo Finansów wyasygnowało 12 tys. rubli na kształcenie przyszłych prawosławnych misjonarzy w Galicji, a następnie, w 1913, dalsze 90 tys. na ogólne cele propagandy prawosławia w tym regionie. W 1912 Bobrinski uzyskał fundusze na kampanię propagandową prowadzoną w czasie procesu moskalofilskich działaczy Semena Bendasiuk i Wasyla Kołdry oraz duchownych prawosławnych Maksyma Sandowicza i Ignacego Hudymy. Po uniewinnieniu ich od zarzutu szpiegostwa przyjmował pierwszych dwóch w swoich włościach w Bogorodicku.
Wspierał rząd Piotra Stołypina.
Działalność w okresie I wojny światowej Po wybuchu I wojny światowej, 11 sierpnia 1914 zainicjował powstanie Karpacko-Russkiego Komitetu Wyzwoleńczego, złożonego z działaczy moskalofilskich i propagującego zjednoczenie Galicji z Rosją. Zgłosił się równocześnie na ochotnika do pułku huzarów i pracował w sztabie 8 Armii dowodzonego przez gen. Aleksieja Brusiłowa w charakterze specjalisty ds. galicyjskich. Po zdobyciu Brzeżan, Lwowa, Tarnopola, Złoczowa, Monasterzysk, Przemyślan i Halicza uwalniał z więzień osoby zatrzymane przez żandarmerię austriacką pod zarzutem sympatii prorosyjskich.