Początkowo przewagę uzyskały wojska margrabiego, jednak w dalszej fazie walk, w rejonie Cedyni, brat Mieszka – Czcibor – przechylił szalę zwycięstwa, doprowadzając do rozbicia przeciwnika i śmierci wielu jego wojowników. Ocalała jedynie część dowódców, w tym wspomniani grafowie. Wiadomość o klęsce skłoniła cesarza do natychmiastowej reakcji: wysłał posłów, nakazując obu stronom wstrzymanie działań do czasu osobistego rozstrzygnięcia sporu.
Następstwa Zwycięstwo odniesione nad Hodonem przyczyniło się do umocnienia pozycji państwa Polan na obszarze Pomorza Zachodniego. Nie doprowadziło jednak do poważniejszego zaostrzenia relacji z cesarstwem. W 972 roku Otton I Wielki wezwał Mieszka i Hodona. Mimo wcześniejszych ustaleń książę Polan został uznany za winnego naruszenia pokoju i zobowiązany do oddania syna, Bolesława, jako zakładnika na dwór cesarski. Młody książę przybył do Quedlinburga w 973 roku. Kilka miesięcy później Otton zmarł. Po jego śmierci w Niemczech wybuchł konflikt o władzę. Mieszko początkowo wsparł opozycję przeciw Ottonowi II, co doprowadziło do wyprawy cesarskiej przeciw niemu w 979 roku;