Warszawa Lublin 2019, s.105.. Zameldował się (w mundurze majora kawalerii) u dowódcy 2 Korpusu Polskiego gen. Władysława Andersa, którego znał z lat 1919–1920 i zdał mu raport z działalności NSZ w kraju. Po przybyciu do Niemiec objął funkcję dowódcy ośrodka szkoleniowego kompanii wartowniczych, w skład których weszli byli żołnierze Brygady Świętokrzyskiej. Wkrótce jednak zrzekł się dowództwa, przygnębiony wiadomością o uwięzieniu żony przez funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa. Wyjechał do południowej Francji, gdzie zamieszkał w Lauzerville, majątku administrowanym przez ppłk. Jana Kamieńskiego. Zmarł 23 czerwca 1949 załamany fałszywą wiadomością o śmierci żony i został pochowany na cmentarzu w Duran. Na jego grobie umieszczony został napis: „Le General Broniewski Zygmunt – Heros De Resistance Polonaise”Wacław Pleszczyński, Rodzinne Zapiski Wspomnieniowe, https://kpbc.umk.pl/Content/198009/Broniewska_2033_WSK.pdf.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5045 (1921)Dekret Wodza Naczelnego L. 2868 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 12) Krzyż Walecznych dwukrotnie Krzyż Narodowego Czynu Zbrojnego.
Zobacz też Bohdan Broniewski Mieczysław Broniewski Stefania Broniewska
Przypisy